PoznajNaszeKursy
Trenerka wokalna wyjaśnia
Pięć błędów, które
niszczą Twój głos.
Czwarty popełnia większość ludzi, którzy po prostu lubią sobie pośpiewać — i prawie nikt nie wie, że go popełnia. Piąty potrafi skończyć się guzkami na fałdach głosowych.
Wolisz obejrzeć?
To samo, tylko na głos
12 minut. Pokazuję i tłumaczę wszystkie pięć błędów — a przy okazji słyszysz, jak brzmią, bo część z nich trzeba usłyszeć, żeby zrozumieć.
Od piętnastu lat uczę śpiewu. Przez moje studio w Warszawie przewinęło się ponad tysiąc pięćset osób — od zupełnie początkujących po wokalistów, którzy z tego żyją.
I przez te piętnaście lat widzę w kółko te same pięć rzeczy.
Nie dwadzieścia. Nie pięćdziesiąt. Pięć. Prawie każdy problem, z jakim ktoś do mnie przychodzi — „nie wchodzę w górę", „brakuje mi powietrza", „głos mi się łamie", „mam słaby głos", „boli mnie gardło po śpiewaniu" — sprowadza się do jednego z tych pięciu błędów albo do ich kombinacji.
Najgorsze jest to, że prawie nikt nie wie, że je popełnia. Ludzie latami ćwiczą dalej, utrwalając dokładnie to, co ich blokuje.
Ta strona to jest to, co normalnie mówię na pierwszych lekcjach. Wszystko, bez ukrywania niczego „na później". Przy każdym błędzie zostawiam Ci konkretną rzecz do zrobienia — nie teorię, tylko ćwiczenie, które możesz wykonać w ciągu najbliższych dwóch minut.
Nie musisz nic zostawiać, nigdzie się zapisywać ani podawać maila. Po prostu przeczytaj.
- Fałszowanie — objaw, który wszyscy biorą za diagnozę
- Błędna koncepcja śpiewania — czyli sześć mitów, w które prawdopodobnie wierzysz
- Złe oddychanie — „śpiewaj z przepony" i dlaczego to zdanie nic nie znaczy
- Za mała aktywność — ten, o którym mówiłam w nagłówku
- Zaciskanie się — według mnie najgroźniejszy z całej piątki
Zanim zaczniemy
Sześć zdań, które trzeba wyrzucić
Krążą po internecie i po szkołach muzycznych od dekad. Powtarzają je nauczyciele, którzy sami je usłyszeli od swoich nauczycieli. Każde z nich cofa ludzi o miesiące, a niektóre robią realną krzywdę.
Dźwięk powstaje w krtani. Dwa fałdy głosowe zwierają się, przepływające powietrze wprawia je w drganie i powstaje fala, która jest potem nagłaśniana w Twojej buzi. Przepona to mięsień oddzielający klatkę piersiową od brzucha — nie ma zakończeń nerwowych i nie możesz nią świadomie kierować. Działa, kiedy śpisz.
Dokładnie odwrotnie. Im wyżej idzie dźwięk, tym bardziej fałdy głosowe muszą się rozciągnąć i ścienić — jak gumka do włosów. Dokładanie siły blokuje dokładnie ten ruch, którego potrzebujesz. Dlatego im mocniej się starasz, tym gorzej wychodzi.
To zdanie zamknęło więcej głosów niż jakiekolwiek inne. Górna część skali jest kwestią techniki, nie wyroku. Miałam uczniów przekonanych przez pół życia, że mają „niski głos", u których po kilku miesiącach okazywało się, że po prostu nikt im nie pokazał, jak nie zaciskać się w przejściu między rejestrami.
Regularnie widzę, jak osoby z talentem, które nie pracują, zostają w tyle za osobami bez talentu, które ćwiczą systematycznie. Śpiew to koordynacja mięśniowa — a koordynację się buduje. Jeśli potrafisz mówić i słyszysz różnicę między dwoma dźwiękami, masz wszystko, czego potrzeba na start.
Nadmiar powietrza to nadmiar ciśnienia, a nadmiar ciśnienia to zacisk. Sprawdź na sobie: nabierz maksimum powietrza, aż zrobi się nieprzyjemnie, i spróbuj teraz zaśpiewać. Czujesz, jak wszystko się usztywnia? Do wyprodukowania dźwięku — cichego czy mocnego — nie potrzeba dużo powietrza. Potrzeba optymalnie.
Śpiewanie jest pracą fizyczną i psychiczną jednocześnie. Nie da się śpiewać, nie angażując się. I to akurat jest dobra wiadomość — bo skoro to praca, to znaczy, że da się nad tym pracować i że efekt zależy od Ciebie, a nie od loterii genetycznej.
Sedno
Pięć błędów po kolei
Fałszowanie — objaw, który wszyscy biorą za diagnozę
Zacznę od tego, bo to najczęstszy powód, dla którego ludzie w ogóle przestają śpiewać. Ktoś kiedyś powiedział im, że fałszują, i to wystarczyło na dwadzieścia lat.
„Fałszuję" to nie jest przyczyna. To wynik. I ma co najmniej sześć różnych źródeł, z których każde leczy się zupełnie inaczej. Dlatego zdanie „ja po prostu fałszuję" jest bezużyteczne — nie mówi nic o tym, co robić.
- Brak obcowania z głosem. Ktoś śpiewa raz na rok, nie zna swojego instrumentu, nie wie gdzie ten głos w ogóle jest
- Brak techniki. Słyszysz, że jesteś pod dźwiękiem, ale technicznie nie potrafisz go dociągnąć. Zwrotka wychodzi, wchodzi refren i wszystko siada. To nie jest problem ze słuchem — słuch działa, bo przecież słyszysz, że coś nie gra
- Brak wyobraźni muzycznej. Nie potrafisz sobie wyobrazić, gdzie melodia idzie w górę, a gdzie w dół. Gdybyś miała narysować ją kreską na kartce, nie wiedziałabyś którędy
- Stan zdrowia. Migrena, zapalenie krtani, refluks. Sama przy migrenie pływam wokół dźwięku — raz nad, raz pod, nie mogę się wbić
- Nie słyszysz siebie. Na scenie, w sali z pogłosem, bez dobrego odsłuchu. Wchodzi publiczność, dźwięk rozprasza się inaczej niż na próbie. To nie fałszowanie, to niedopatrzenie techniczne — i dotyczy też zawodowców
- Realny ubytek słuchu. Rzadkie, ale się zdarza
O tym ostatnim opowiem Ci jedną historię, bo zmieniła mój sposób myślenia.
Prowadziłam warsztaty na Dolnym Śląsku. Była tam dziewczynka, jedenaście lat, która nie słyszała na jedno ucho, a na drugim miała może sześćdziesiąt procent słuchu. I śpiewała czyściutko. Zapytałam ją, jak ona to robi. Powiedziała: „ja czuję dźwięki".
Zapamiętała, jak dany dźwięk rezonuje w jej ciele — i śpiewała z tego. Więc kiedy słyszę „ze mną się nic nie da zrobić", mam w głowie tę dziewczynkę.
Prawdziwa głuchota tonalna, czyli stan, w którym mózg fizycznie nie rozróżnia wysokości dźwięków, dotyczy ułamka procenta ludzi. Statystycznie prawie na pewno nie jesteś tym przypadkiem.
Włącz dowolną piosenkę. Za pierwszym razem słuchaj wyłącznie linii wokalnej. Za drugim — spróbuj wyłowić sam bas, te najniższe dźwięki pod spodem. Za trzecim — gitarę albo fortepian.
To jest ćwiczenie na wyobraźnię muzyczną i robi dla czystości śpiewania więcej niż większość rozśpiewek, które znajdziesz w internecie. Rób to przez tydzień przy muzyce, której i tak słuchasz.
Błędna koncepcja tego, czym w ogóle jest śpiewanie
Zapytaj dziesięć osób, czym jest śpiewanie, a dostaniesz dziesięć niepełnych odpowiedzi. „Śpiewaniem melodii". „Wyrażaniem emocji". Obie prawdziwe i obie za wąskie.
Śpiewanie to połączenie dwóch rzeczy, których nie da się rozdzielić:
- Aspekt fizyczny — praca fałdów głosowych, mięśni, oddech. Twardy, mechaniczny, wytrenowalny
- Aspekt psychologiczny — emocje, komunikacja z drugim człowiekiem, to jaki masz dzisiaj dzień
Jeśli pracujesz tylko technicznie, brzmisz poprawnie i pusto. Jeśli tylko emocjonalnie — masz co powiedzieć, ale głos Cię zostawia w połowie frazy. Ta sama piosenka jednego dnia wychodzi świetnie, a drugiego nie idzie w ogóle, i to nie jest przypadek — to ten drugi aspekt.
A teraz część, którą ludzie najbardziej chcą pominąć.
Śpiewanie jest pracą. Nie da się chcieć zaśpiewać trudny kawałek i go zaśpiewać.
To jest jak z siłownią. Nie pójdziesz raz w miesiącu i nie powiesz „zrobiłam coś dla ciała, teraz będę miała mięśnie". Głos działa identycznie — potrzebuje regularności, nie zrywów. Piętnaście minut dziennie zrobi dla Ciebie więcej niż trzy godziny raz na dwa tygodnie.
Odpowiedz sobie szczerze na jedno pytanie: co czujesz na myśl o śpiewaniu przed drugim człowiekiem? Cieszy Cię to czy paraliżuje?
Odpowiedź na to pytanie mówi o Twoim głosie więcej niż jakikolwiek test wokalny. Jeśli paraliżuje — to nie jest wada charakteru, tylko konkretna rzecz do przepracowania, i istnieją na to metody.
Złe oddychanie — czyli najbardziej zaśmiecony temat w nauce śpiewu
Prawdopodobnie słyszałaś kiedyś „oddychaj przeponą". I prawdopodobnie nikt nie powiedział Ci, co konkretnie masz z tym zrobić. Ja słyszałam to zdanie przez lata i przez lata nie wiedziałam, o co chodzi.
Prostuję cztery rzeczy po kolei.
Mięsień oddzielający klatkę piersiową od brzucha. Kiedy bierzesz wdech, kurczy się i opada — powietrze wchodzi do płuc. Kiedy wydychasz, rozluźnia się i wraca, wypychając powietrze jak tłok. Nie ma zakończeń nerwowych. Nie możesz jej napiąć ani wyłączyć. Kiedy próbujesz „napiąć przeponę", napinasz cały brzuch i usztywniasz się od stóp do głowy.
Nie jest niczym, co musisz podeprzeć, napiąć ani ścisnąć. To ciśnienie wytworzone między fałdami głosowymi a przeponą. Spotkałam się kiedyś z radą, żeby napiąć pośladki i wtedy „śpiewa się z podparcia". To bzdura i szkodzi.
Krąży przekonanie, że mocny dźwięk wymaga dużo powietrza. Nie wymaga. Im więcej wciśniesz, tym większe ciśnienie i tym większy zacisk. Potrzebujesz optymalnie — tyle, ile potrzeba na frazę, nie więcej.
Nie w brzuchu — tam fizycznie nie ma jak, bo między brzuchem a płucami jest przepona. Powietrze ląduje w płucach, a płuca zajmują też sporo miejsca z tyłu klatki piersiowej. Przy dobrym wdechu rozszerzają Ci się żebra również z tyłu i po bokach. Brzuch może lekko pójść do przodu — ale to skutek uboczny, nie cel.
Weź wdech taki, jakbyś chciała zaśpiewać prostą frazę. Nie mały, nie duży — zwykły. Teraz wypuść powietrze na spółgłosce „sssss", licząc powoli do pięciu. Celuj tak, żeby powietrze skończyło się dokładnie na piątce.
Skończyło się po sekundzie? Wytracasz powietrze za szybko i dlatego nie dociągasz fraz. Zostało Ci mnóstwo, a na starcie czułaś napięcie? Blokujesz wydech, co daje sztywność i zmęczenie. Oba są do naprawienia — ale najpierw musisz wiedzieć, które z nich robisz.
Za mała aktywność — śpiewanie „na bezpiecznie"
Ten błąd jest podstępny, bo wygląda jak coś zupełnie innego. Ludzie, którzy go popełniają, są przekonani, że mają „słaby głos" albo że „nie mają w sobie mocy". Nie mają problemu z głosem. Mają problem z tym, że go nie używają.
- Głos jest czysty, ale cienki, matowy, jakby przez firankę
- Nie potrafisz zaśpiewać głośniej, nawet kiedy bardzo chcesz
- Dolne dźwięki znikają — słychać głównie powietrze
- Gardło wysycha i męczy się mimo że przecież „śpiewasz delikatnie"
- Ludzie proszą, żebyś powtórzyła, bo Cię nie słychać
Mechanicznie dzieje się to: fałdy głosowe zwierają się za lekko. Powietrze ucieka między nimi zamiast wprawiać je w drganie. To uciekające powietrze osusza je i męczy — dlatego boli Cię gardło mimo braku wysiłku.
Ale pod spodem prawie zawsze siedzi to samo, i to nie jest kwestia techniczna. Strach. Że zabrzmisz za głośno. Że wyjdzie kanciasto. Że ktoś usłyszy i oceni. Więc wybierasz ballady w wygodnej wysokości, śpiewasz półgłosem i omijasz wszystko, co wymagałoby zaangażowania.
A głos, który nie pracuje, słabnie. To zamknięte koło: boisz się, więc śpiewasz cicho; śpiewasz cicho, więc głos jest coraz słabszy; głos jest słabszy, więc boisz się jeszcze bardziej.
I tu jest pułapka, przez którą tracę najwięcej czasu z uczniami: ludzie z tym problemem szukają w internecie ćwiczeń na rozluźnienie. Bo „przecież się spinam". Nie spinasz się. Już jesteś rozluźniona — za bardzo. Rozluźnianie zabiera Ci ostatnie resztki głosu.
Zaśpiewaj jedną frazę ulubionej piosenki dwa razy głośniej niż zwykle. Nie ładniej — głośniej. Nagraj telefonem i odsłuchaj.
Prawie zawsze brzmi to znacznie lepiej, niż się wydawało w trakcie. To jest ta różnica między tym, co słyszysz od środka, a tym, co słyszy druga osoba — i dopóki jej nie sprawdzisz, będziesz sobie odbierać moc na wszelki wypadek.
Zaciskanie się
Używanie mięśni, które przy produkowaniu dźwięku nie mają absolutnie nic do roboty. Szyja, kark, żuchwa, język. Wszystko idzie do pracy, żeby wypchnąć dźwięk, który powinien wyjść sam.
- Ból podczas i po śpiewaniu
- Chrypka po kilkunastu minutach
- Brak swobody — nie da się prowadzić dźwięku, tylko go pchać
- Skala ograniczona do tego, co da się wykrzyczeć
- Realne ryzyko przeciążeń i guzków na fałdach głosowych
To ostatnie nie jest straszeniem na potrzeby tekstu. Guzki to najczęstszy powód, dla którego ludzie trafiają do foniatry — i powstają dokładnie z tego mechanizmu, powtarzanego przez miesiące.
Powiem Ci to o sobie, bo mam prawo mówić o tym błędzie z pierwszej ręki.
Miałam mocny, niski głos i byłam za niego chwalona. Uznałam, że to moja karta przetargowa — więc śpiewałam mocno. Męczyłam się, bolało mnie, zdzierałam głos. Bałam się, że jeśli zaśpiewam lżej, to zabrzmi niepełnie, że pokażę słabość. Proces odpuszczania zajął mi sporo czasu. Dziś patrzę na tamten okres i widzę, ile sobie zaszkodziłam.
Ciekawa rzecz, którą zauważyłam przez te lata: zaciskanie mocno koreluje z charakterem. Osoby, które przepychają głos, to zwykle osoby, które w życiu muszą mieć wszystko poukładane i pod kontrolą. Nie umieją odpuścić na scenie, bo nie umieją odpuścić nigdzie indziej.
Połóż dłoń z boku szyi i zaśpiewaj dowolny wysoki dla siebie dźwięk. Czujesz, jak mięśnie twardnieją i wypychają?
To nie jest potrzebne do wydania tego dźwięku. To praca, którą wykonujesz na darmo — kosztem swojego gardła.
I teraz najważniejsze
Te same ćwiczenia
dają przeciwne skutki
Zauważyłaś, że błąd czwarty i piąty są swoimi przeciwieństwami? To nie przypadek. Głosy mają tendencje — i ćwiczenie, które jednej osobie pomaga, drugą dociska.
Dlatego dwie osoby robiące tę samą rozśpiewkę z YouTube'a po dwóch tygodniach mają dwa różne wyniki: jedna śpiewa swobodniej, druga ma chrypkę.
Pierwsze pytanie nie brzmi „jakie ćwiczenie robić". Brzmi: w którą stronę ucieka mój głos?
- Nie umiesz zaśpiewać wysoko i cicho
- Ucisk w gardle, czasem ból
- Chrypka po 20 minutach
- Męczysz się szybciej niż powinnaś
- Głos cienki, matowy, niepełny
- Nie umiesz zaśpiewać głośniej
- Gardło wysycha po krótkim śpiewaniu
- Ludzie proszą, żebyś powtórzyła
- Koguty zawsze mniej więcej w tym samym miejscu
- Nie wiesz, czy dziś wyjdzie, aż spróbujesz
- Na próbie dobrze, na scenie się sypie
Wszystko, co przeczytałaś wyżej, jest prawdziwe i możesz z tym pracować od dziś. Ale powiem uczciwie, gdzie kończy się to, co da się przekazać na jednej stronie.
Znasz teraz nazwy błędów i masz pięć ćwiczeń. Nadal nie wiesz, w jakiej kolejności rozbrajać je akurat u siebie, jak sprawdzić, czy robisz je poprawnie, ani co zrobić, gdy w czwartym tygodniu przestaną działać — a przestaną, to przychodzi u prawie każdego.
Jak to wygląda w praktyce
Fragment prawdziwej lekcji
Kto to pisze
Byłam po drugiej stronie
tego problemu.
Pamiętam moment, gdy stanęłam przed mikrofonem i zamiast dźwięku wyszedł mi z gardła pisk. Miałam mocny, niski głos, ale góra skali była dla mnie jak Kilimandżaro. Koleżanki wchodziły tam bez problemu. Ja się zaciskałam i męczyłam — czyli popełniałam błąd numer pięć, przez lata.
Skończyłam szkołę teatralną we Wrocławiu, ale śpiewanie było mocniejsze. Trafiłam do Grega Enriqueza — trenera, który pracował z Celine Dion i George'em Michaelem. Pierwszy raz ktoś pokazał mi nie „co", tylko jak.
Potem certyfikacja w Speech Level Singing, Institute for Vocal Advancement i Modern Vocal Training, zajęcia z Sethem Riggsem, własne studio Stage Voice w Warszawie i piętnaście lat pracy — ponad 1500 głosów.
Certyfikaty międzynarodowe
Co dalej
Cztery drogi do tego samego celu
| Nic nie robię | YouTube | Lekcje 1:1 ze mną | Kurs | |
|---|---|---|---|---|
| Koszt | 0 zł | 0 zł | 200 zł / 30 min | 297 zł jednorazowo |
| Diagnoza tendencji | — | Nie ma | Tak, na pierwszej lekcji | Tak, moduł 6 |
| Kolejność pracy | — | Losowa | Ustalona przeze mnie | Ustalona, krok po kroku |
| Ćwiczenia pod tendencję | — | Przypadkowe | Tak | Tak, osobne zestawy |
| Feedback na żywo | — | Nie | Tak — przewaga lekcji | Nie (sesja Q&A w etapie 1) |
| Dostępność | — | 24/7 | Brak wolnych miejsc | 24/7, dożywotnio |
| Czas do efektów | Zero zmian | Miesiące lub nigdy | 6–8 tygodni | 6–8 tygodni |
Nie będę udawać, że kurs jest lepszy od lekcji indywidualnych. Nie jest — brakuje mu feedbacku na żywo. Ma natomiast jedną przewagę, której lekcje ze mną dziś nie mają: jest dostępny.
Kurs to 8 godzin materiału — czyli to, co na lekcjach przechodzimy przez mniej więcej szesnaście spotkań. Szesnaście spotkań to 3 200 zł. Kurs kosztuje 297 zł i zostaje z Tobą na zawsze.
297 zł to półtorej lekcji ze mną.
Zanim policzysz, że lekcje wyjdą taniej
Muszę powiedzieć rzecz, która brzmi jak chwyt sprzedażowy, a nią nie jest: nie mam wolnych miejsc na lekcje indywidualne.
Prowadzę studio Stage Voice w Warszawie, uczę codziennie, mam dwójkę dzieci i pracę nad materiałami online. Mój kalendarz jest zamknięty od dawna. Czasem zwolni się jedno miejsce — ale to pojedyncze sytuacje w roku, nie regularna dostępność.
Stawka 200 zł za 30 minut jest prawdziwa. Tylko że w praktyce nie da się jej kupić. Kurs jest dziś jedyną drogą, żeby przejść ze mną tę samą ścieżkę.
Cennik
Kurs Zaśpiewaj Wszystko
Okno sprzedażowe trwa do 31 sierpnia. Od 1 września ceny wracają do 597 / 897 / 997 zł. Cena przez całe okno jest taka sama — zmienia się to, co dostajesz w pakiecie.
Bez sesji Q&A.
Bez Dziennika i sesji.
1 · Kurs Podstawowy
Wszystkie pięć błędów, rozbrojone po kolei
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 597 zł. Od 1.09.2026 cena wraca do 597 zł.
albo 5 × 59,40 zł w ratach PayU 0%
2 · Pakiet 3w1
Technika + Emocje + Codzienna forma
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 897 zł. Od 1.09.2026 cena wraca do 897 zł.
15 godzin — ekwiwalent ~30 lekcji, czyli 6 000 zł
3 · Pakiet 4w1
Od diagnozy do swobody na górze skali
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 997 zł. Od 1.09.2026 cena wraca do 997 zł.
17 godzin — ekwiwalent ~34 lekcji, czyli 6 800 zł
Bezpieczne płatności: BLIK · Karta · Apple Pay · Raty PayU 5×0%
Co jest w środku
Dziewięć modułów, w tej kolejności
Kolejność nie jest przypadkowa. Diagnoza jest w module 6, a nie w 1 — bo żeby ją zrobić sensownie, musisz najpierw rozumieć, czego słuchasz.
Realny harmonogram
Co się zmienia w kolejnych tygodniach
Przy 15–20 minutach dziennie.
Wiesz, jaką masz tendencję i przestajesz robić ćwiczenia, które Ci szkodzą. Porządkujesz oddech. Pierwsza zmiana to zwykle mniejsze zmęczenie po śpiewaniu.
Ćwiczenia z Twojego zestawu zaczynają działać. Zacisk puszcza albo głos się domyka. Zaczynasz słyszeć różnicę w nagraniach.
Łączenie rejestrów. Miejsce, w którym głos się łamał, robi się gładsze. Skala zaczyna się poszerzać.
Przenosisz technikę na prawdziwe piosenki. Wracasz do utworu, którego wcześniej unikałaś.
Uczciwie: jeśli startujesz od zera i dopiero uczysz się trafiać w dźwięki, do śpiewania naprawdę czysto potrzeba miesięcy, nie tygodni. Osiem tygodni to solidny fundament i pierwsze wyraźne efekty — nie meta.
Opinie
Co mówią moi kursanci
„Codziennie od ponad roku ćwiczę. Dzięki kursowi pozbyłam się »fal« i ciężkości w głosie, zrozumiałam co to są rezonatory i rejestry."
„Kurs robi mega robotę, jest wszystko wytłumaczone nawet dla początkujących. Ćwiczenia są dopasowane do każdego rodzaju głosu."
„Aga to genialny vocal coach. Nie ma dla niej niemożliwych dźwięków. Nic tylko czerpać od niej ile wlezie!"
„Aga jest bardzo merytoryczna i ma energię, która powoduje, że chce się więcej pracować!"
[ MIEJSCE NA ŚCIANĘ ZRZUTÓW — 10–15 komentarzy z YouTube i wiadomości ]
14 dni gwarancji
Ryzyko jest po mojej stronie
Kupujesz coś, czego nie możesz wcześniej obejrzeć w całości. Układam to tak, żebyś nie musiała mi ufać w ciemno.
- Masz 14 dni od zakupu. Nie od momentu, w którym zaczniesz — od zakupu.
- Możesz w tym czasie przerobić cały kurs. Nie blokuję dostępu, nie ma haczyka „zwrot tylko jeśli obejrzałaś mniej niż 20%".
- Piszesz jedno zdanie na maila i dostajesz pieniądze z powrotem. Bez tłumaczenia się i bez rozmowy „a może jednak".
Robię to tak od lat i zwrotów jest mało. Nie dlatego, że są trudne — dlatego, że kurs działa.
Pytania
To, o co pytacie najczęściej
Uczciwie: jeśli mieszkasz poza Warszawą i nie chcesz online, kurs będzie sensowniejszy.
Jeśli doczytałaś do tego miejsca, to znaczy, że naprawdę Ci na tym zależy. Dziękuję.
Nie napisałam tej strony po to, żeby Cię do czegokolwiek przekonać. Napisałam ją, bo od piętnastu lat słyszę te same zdania — „nie mam talentu", „mam słaby głos", „ktoś mi kiedyś powiedział, że fałszuję" — i prawie nigdy nie są prawdziwe.
Ludzie nie przestają śpiewać dlatego, że nie mają talentu. Przestają, bo próbowali, nie wyszło, i uznali, że to o nich. A prawie zawsze jest o tym, że nikt nie pokazał im jak.
Ja też przez lata słyszałam „oddychaj przeponą" i nie miałam pojęcia, co z tym zrobić.
Jeśli po tej stronie zrobisz choć jedno z pięciu ćwiczeń, które tu zostawiłam — będzie warto, niezależnie od tego, czy kiedykolwiek cokolwiek u mnie kupisz.
Aga